"მშობლები განათლებისთვის" ორგანიზაციის მუნიციპალური კოორდინატორების ქსელს ქმნის
 
 
 
 
ახალი ამბები ყველა სიახლე
  • მოსწავლეთა მშობლების შესაძლებლობების განვითარების პროექტი განხორციელდა

    არასამთავრობო ორგანიზაციამ „მშობლები განათლებისთვის“ განათლების კოალიციის მხარდაჭერით და „გუდავაძე-პატარკაციშვილი ფონდის“ დაფინანსებით პროექტი „მშობელთა შესაძლებლობების განვითარება“ განახორციელა.

    პროექტის მიზანი იყო მოსწავლეთა მშობლების საგანმანათლებლო პროცესებში ჩართვისთვის ხელშემწყობი მექანიზმების განვითარება და ბავშვის ინტერესების ადვოკატირება ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებაში. პროექტი ორ კომპონენტს მოიცავდა: სასკოლო სივრცეში მშობლების მხარდაჭერას, შვილების ინტერესებისა და უფლებების გათვალისწინებით და მშობელთა ცნობიერების ამაღლებას ტრენინგებისა და მასტერკლასების საშუალებით.

    მოსწავლეთა მშობლების მხარდაჭერის ხელშემწყობის მიზნით ერთ-ერთ მექანიზმებად შემუშავდა სატელეფონო ცხელი ხაზი, სადაც მშობლებს შესაძლებლობა ჰქონდათ მიეღოთ ინფორმაცია კონკრეტულ სიტუაციაში როგორ ეთანამშრომლათ სკოლასთან, რა ეფექტიანი მექანიზმები გამოეყენებინათ, რათა სკოლას მიიეღო ბავშვზე ორიენტირებული გადაწყვეტილება.

    სატელეფონო საკონსულტაციო ხაზის ამოქმედების პირველივე თვეებში მოსწავლეთა მშობლები აქტიურად დაინტერესდნენ სასკოლო გამოწვევებიდან გამოსავლის ძიებით, ისარგებლეს კვალიფიციური სპეციალისტების რჩევებით და მიიღეს მათთვის საჭირო ინფორმაცია, კერძოდ, კონკრეტულ სიტუაციაში რისი უფლება-მოვალეობა ჰქონდათ და როგორ დაემყარებინათ სწორი კომუნიკაცია შვილის მასწავლებელთან თუ სკოლის დირექტორთან.

    პროექტის ფარგლებში შემუშავებული სატელეფონო ცხელი ხაზი -219 60 80- აგრძელებს ფუნქციონირებას.

    არასამთავრობო ორგანიზაციის „მშობლები განათლებისთვის“ დამფუძნებლები მიიჩნევენ, რომ მეტი მომზადებული მშობელი სკოლებსა და მშობლებს შორის სწორი კომუნიკაციის წინაპირობაა, რაც თავის მხრივ პოზიტიურად აისახება ბავშვების მიმართ სკოლისადმი დამოკიდებულებაზე, სკოლაში ქცევაზე და აკადემიურ მოსწრებაზე.
    სატელეფონო-საკონსულტაციო ცენტრის ანგარიში – „რა აწუხებთ მოსწავლეთა მშობლებს სკოლაში?!“ – იხილეთ თანდართული ფაილის სახით.

  • „მშობლები განათლებისთვის“ საჯარო სკოლებში პერსონალური მონაცემების მართვის საკითხებს შეისწავლის.

    არასამთავრობო ორგანიზაცია „მშობლები განათლებისთვის“ „ღია საზოგადოების ფონდის“ დაფინანსებით სკოლებში პერსონალური მონაცემების მართვის სისტემის შესწავლას იწყებს.
    „სკოლებში პერსონალური მონაცემების დაცვის პილოტირების” პროექტის მიზანია, საჯარო ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებებში პერსონალური მონაცემების მართვისა და დაცვის სისტემის/მოდელის შექმნის ხელშეწყობა, რომელიც თავდაპირველად 3 სამიზნე სკოლაში დაინერგება. პროექტის დასრულების შემდგომ მიღებული გამოცდილების გადატანა სხვა საჯარო და კერძო სკოლებშიც იქნება შესაძლებელი.
    სკოლების შერჩევა ურბანული კრიტერიუმით მოხდა. რაც საშუალებას იძლევა მეტნაკლები ალბათობით გამოიკვეთოს 3 ტიპის დასახლებაში (დედაქალაქი, მუნიციპალური ცენტრი, სოფელი) არსებული სკოლებისთვის დამახასიათებელი პრობლემები და აქტუალური საკითხები. შერჩეულ სკოლებში პრაქტიკისა და სისტემის გაუმჯობესებით, მართვის მოდელის შექმნით შესაძლებელი იქნება ამ მოდელის სხვა დაწესებულებებში დანერგვა-ადაპტაცია, რაც ხელს შეუწყობს განათლების სისტემაში პირველ რიგში ბავშვთა და ახალგაზრდების პერსონალურ მონაცემთა დაცვას.

    პროექტის ფარგლებში დაგეგმილია:
     ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალურ მონაცემთა მართვისა და დაცვის რეგულაციური გარემოს კვლევა;
     სამიზნე ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალურ მონაცემთა მართვისა და დაცვის პრაქტიკის კვლევა;
     სამიზნე სკოლების პერსონალის, მოსწავლეებისა და მათი მშობლების ტრენინგები ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალური მონაცემების დაცვის საკითხებზე.
     ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალური მონაცემების მართვის სახელმძღვანელოს მომზადება;

    პროექტი 10 თვის განმავლობაში გაგრძელდება. მიღებული შედეგები და რეკომენდაციები მიეწოდება განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს, ასევე, პერსონალურ მონაცემთა დაცვის ინსპექტორის აპარატს და სხვა დაინტერესებულ პირებს.

  • მოსწავლეთა მშობლები სასკოლო პრობლემებს შეისწავლიან

    14 სექტემბერს ტრენინგებისა და კონსულტაციების ცენტრში ctc არასამთავრობო ორგანიზაციის „მშობლები განათლებისთვის“ ნამდვილი წევრების პირველი სამუშაო შეხვედრა გაიმართა. შეხვედრის მიზანი იყო თანამედროვე სასკოლო გარემოსთვის დამახასიათებელი პრობლემების მოსწავლეთა საჭიროებების ჭრილში განხილვა და მშობლებით დაკომპლექტებული სამუშაო ჯგუფების ფორმირება. შეხვედრის შედეგად დაკომპლექტდა 3 ჯგუფი, რომლებიც სამ სხვა და სხვა საკითხს შეისწავლიან და სამოქმედო გეგმას შეიმუშავებენ.
    ორგანიზაციის წევრებმა პირველ ეტაპზე სამუშაოდ კონსენსუსის გზით შეარჩიეს შემდეგი თემები:
    • სკოლებში ჯანსაღ კვებაზე ხელმისაწვდომობა;
    • ბავშვთა მიმართ ძალადობა სკოლებში;
    • ჭარბი საშინაო დავალების გავლენა მოსწავლეთა მოტივაციაზე.

    მშობელთა ჯგუფებმა მუშაობა უკვე დაიწყეს. თითოეული ჯგუფი მიზნად ისახავს სასკოლო სივრცეში მოსწავლეთა კეთილდღეობის ზრდას. ახლო მომავალში არასამთავრობო ორგანიზაციის “მშობლები განათლებისთვის” წევრები სხვა არანაკლები მნიშვნელობის მქონე აქტუალურ პრობლემებს შეისწავლიან.

მშობლების ბლოგი ყველა
  • იმისათვის, რომ ომი მოვიგოთ…

    ჩემი უფროსი მეგობარი, რომელიც განათლების ტრენერი და სკოლის ყოფილი დირექტორია, ხშირად ამბობს ხოლმე: „ომს დედები და მასწავლებლები იგებენ“. რომელ ომსო – შეიძლება იკითხოს ვინმემ, მაგრამ ომი ომია, ცივილიზაციებს შორის იქნება, მეზობელ სახელმწიფოებს შორის თუ პიროვნების შიგნით. ამ ომის  შედეგი იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად ძლიერი, გამბედავი, უნარიანი და განათლებულია მეომარი, ამ მეომარს კი წვრთნა უნდა და ამას ოჯახი და სკოლა ერთად უნდა აკეთებდეს.

    რაც არ უნდა ბანალურად ჟღერდეს, ჩვენნაირ, არც მთლად დანგრეულ, მაგრამ არც მთლად აშენებულ ქვეყნებში ცხოვრება მართლაც ომივითაა. ეს ყველაფერი ომს თუ არა, სახლის გენერალურ დალაგებას მაინც ჰგავს: ყველა სფერო, მიმართულება, კურსი, ისევე, როგორც კუთხე-კუნჭული და ღიობი ძირისძირობამდე უნდა გაწმინდო და დაასუფთავო. ტრადიციები, სტერეოტიპები თუ ღირებულებები ზოგჯერ საოჯახო ნივთებივით უნდა დაალაგო და გადაახალისო. თუ ძალიან ძველი და უსარგებლოა, შეიძლება შეელიო და სანაგვეშიც კი გადაუძახო, ან არ გადაუძახო და სადმე საკუჭნაოში შეინახო, მუყაოს ყუთში მოთავსებული. ასეთ „დალაგებებს“ კი ზოგჯერ ნამდვილი თაობათა ბრძოლა მოსდევს: ძველები შენიშვნებს გვაძლევენ, გვამუნათებენ მემორიალური ნივთების და ტრადიციების ახალი, თანამედროვე ტექნიკით თუ ფასეულობებით ჩანაცვლების გამო. ზოგს დღესაც საბეჭდი მანქანა მოსწონს, ზოგიც კი ისეთ კომპიუტერზე ოცნებობს, გაჟღერებულს რომ ტექსტად აქცევს. კაცია და გუნება.

    თაობებს შორის ამ მარადიული გახლეჩილობის მიუხედავად, ჩვენ ვალდებულები ვართ, რომ ჩვენი შვილები ძველი წესრიგის ყურმოჭრილ მონებად კი არა, სამომავლო რუბიკონების გადასალახად მოვამზადოთ.  არამარტო ბრძოლის, არამედ საკუთარი შეხედულებების, აზრის, ღირებულებათა სისტემის ჩამოყალიბების უნარი და პასუხისმგებლობა გამოვუმუშაოთ, თუმცა ამ საქმეს რომ მოგების ჯერ არაფერი სცხია, ცხადია.

    ამ კრიტიკულ პერიოდში, რომელიც 25 წელზე მეტია გრძელდება, დედები და მასწავლებლები შინაომებში  უფრო არიან ჩართულნი, ვიდრე საერთო მოწინააღმდეგესთან – გაუნათლებლობასთან ბრძოლაში. ერთი მხარე თუ მეორეს არაკომპეტენტურობასა და გულგრილობაში ადანაშაულებს, მეორე პირველს უპასუხისმგებლობაში, უყურადღებობასა და შვილების აღუზრდელობაში სდებს ბრალს. სინამდვილეში სიმართლეც და ცდომილებაც ორივე მხარესაა.

    მასწავლებლები, თუ ცალკეულ შემთხვევებს არ ჩავთვლით, დემოტივირებული, სიღარიბის ზღვარზე მყოფი პროფესიული ერთობა, რომლებიც საზოგადოებას ყველაზე მეტად დაუფასებლობას საყვედურობენ. დაფასება მათი საყვარელი სიტყვაა და ყველაფერ იმას გამოხატავს, რაც ასე აკლიათ სახელმწიფოსგან, დირექტორებისგან, მშობლებისგან და მოსწავლეებისგან.

    იმის გამო, რომ ეს პროფესია განსაკუთრებით პოპულარული არასოდეს ყოფილა, არც თაობათა ცვლით გამოირჩევა და კონკურენციაც თითქმის არ არსებობს. აქედან გამომდინარე, სახელმწიფოს არაერთი ექსპერიმენტის მიუხედავად (ისიც საკითხავია, რამდენად ვარგისის), ის საკმარისად ვერ განვითარდა და ვეღარც ხარისხიან პროდუქტს ქმნის. პროფესიის უძრაობამ ღირებულებათა კრიზისიც გამოიწვია. თანამედროვე სტანდარტები, მიდგომები და მეთოდები პედაგოგიკაში თუ ზოგადად, ბავშვებთან მიმართებაში ცოტამ თუ დანერგა. დღეს სკოლაში სწავლობენ მშობლებისგანაც რადიკალურად განსხვავებული, ტექნოლოგიური პროგრესის ეპოქაში დაბადებული, მკვეთრად გამოხატული ინდივიდუალიზმისა და მრავალფეროვანი ინტერესების მქონე მოსწავლეები და მათ უმრავლეს შემთხვევაში ასწავლიან ძველი ყაიდის მასწავლებლები, რომლებისთვისაც ძნელია საკუთარი მოსწავლეების ინტერესის გამოწვევა და ზოგადი განათლების ეროვნული მიზნების მიღწევა. მათი აზრით თავისუფალი, ნაკლებად მორჩილი ბავშვები იმიტომ არიან „ასეთები“, რომ ისინი „მშობლებმა ვერ გაზარდეს“.

    ზემოთხსენებული ლეგიონის პარალელურად, გვყავს პროფესიონალ მასწავლებელთა ერთი პატარა კოჰორტა,  რომლებიც გულს და სულს დებენ თავიან საქმიანობაში, თუმცა ვაღიაროთ, რომ არც ისინი დაგვიფასებია ჯეროვნად. საზოგადოება ნაკლებად ფიქრობს იმაზე, თუ რის სანაცვლოდ ითხოვს ამ ერთეულებისგან ალტრუიზმს და გმირობას.

    სხვა გამოწვევების წინაშე დგანან მშობლები, რომლებიც შვილების სასკოლო ცხოვრებაში არ ან ვერ ერთვებიან:

    • მათ არ სცალიათ, რადგან მასწავლებლების მსგავსად ისინიც ბევრს მუშაობენ და ხშირად ძალიან ცოტას უხდიან. მათ ხელმძღვანელებს კი სულაც არ ანაღვლებთ სკოლაში მშობელთა ჩართულობის საჭიროება;
    • მათთვის არავის უსწავლებია და არც მოუთხოვია, რომ ბავშვის განათლებაში მასწავლებლის ტოლფასი როლი უნდა ჰქონდეთ;
    • მიუხედავად იმისა, რომ მასწავლებლები მშობლებს პასიურობას საყვედურობენ, არც მათი აქტიურობა და სკოლის საქმეებში ცხვირის ჩაყოფა ხიბლავთ;
    • არ აქვთ საკმარისი უნარები იმისათვის, რომ უკეთესად შეასრულონ სკოლის მოსწავლის მშობლის ფუნქცია, ხოლო საჭირო ინფორმაციას, რომელიც სკოლისგან უნდა მიიღონ, ხშირად ვერ მოიპოვებენ;
    • სახელმწიფო არ მუშაობს მშობელთა ჩართულობის გაზრდაზე.

    ქართულ რეალობაში, სკოლასთან მიმართებაში ძირითადად რამდენიმე ტიპის მშობელს ვხვდებით: შვილის სასკოლო ცხოვრებით ნაკლებად დაინტერესებული, სკოლისადმი სკეპტიკურად განწყობილი, სკოლისადმი კრიტიკულად განწყობილი და სკოლისადმი ლოიალურად განწყობილი. სინამდვილეში, იმ ომს, რომლის მოგებასაც ვაპირებთ, სჭირდება ერთი მხრივ აქტიური, სკოლის საკითხებით დაინტერესებული, ინფორმირებული, ბავშვის საუკეთესო ინტერესების გათვალისწინებით თანამშრომლობაზე ორიენტირებული მშობელი, ხოლო მეორე მხრივ – კომპეტენტური, სწორი ღირებულებების მქონე, მოტივირებული და სიახლეებისადმი ტოლერანტულად განწყობილი მასწავლებელი, რომელიც ასევე მზადაა მშობელთა ჩართულობის ხელშეწყობისათვის. მხოლოდ ასე შეიძლება მომავალ თაობას მივცეთ ხალისი სწავლისთვის, საკუთარი მაგალითით გამოვუმუშაოთ პასუხისმგებლობა და ვასწავლოთ ყველაზე მთავარი, რომ საერთო მიზნები ყველაზე კრიტიკულ სიტუაციაშიც კი სოლიდარობით, თანამშრომლობით და ურთიერთპატივისცემით მიიღწევა.

    თაია მახარაშვილი

  • მშობლებო, იომეთ ჩემნაირ მშობლებთან ერთად, წაგებამდე ნუ დაყრით ფარ-ხმალს…

    რამდენიმე თვის წინ ჩემს ფეისბუქ-გვერდზე ეს სტატუსი დავდე და სკოლა მოვნიშნე:

    „ჩემი შვილის პედაგოგს გადაეცით, “რეგვენი” კუმშვადია და მრავლობითში “რეგვნებოა” სწორი და არა “რეგვენებო-თქო”… ჩემი არ ესმის და…“

    რამდენიმე საათში დამირეკა სკოლის დირექტორმა. (სკოლის პრობლემებზე არაერთხელ  დამიწერია და სკოლაც მომინიშნავს, მაგრამ ეს პირველი შემთხვევა იყო, როცა სტატუსს დირექცია გამოეხმაურა) მისთვის მოულოდნელი იყო ჩემი პროტესტის გამოხატვის ფორმა, ჩემთვის კი – მისი რეაქცია, რომელიც სკოლაში არსებულ ძალადობრივ გარემოზე, კერძოდ, პედაგოგების მხრიდან ბავშვების მიმართ არასათანადო მოპყრობაზე საუბარს მოჰყვა. …

ჩართული ხართ შვილის სასკოლო ცხოვრებაში და ეცნობით თუ არა ყველა საკითხს, რაც მის განათლებას ეხება?
© Kama