ბლოგი

მშობლების ბლოგი

  • მოსწავლეთა მშობლები სასკოლო პრობლემებს შეისწავლიან

    14 სექტემბერს ტრენინგებისა და კონსულტაციების ცენტრში ctc არასამთავრობო ორგანიზაციის „მშობლები განათლებისთვის“ ნამდვილი წევრების პირველი სამუშაო შეხვედრა გაიმართა. შეხვედრის მიზანი იყო თანამედროვე სასკოლო გარემოსთვის დამახასიათებელი პრობლემების მოსწავლეთა საჭიროებების ჭრილში განხილვა და მშობლებით დაკომპლექტებული სამუშაო ჯგუფების ფორმირება. შეხვედრის შედეგად დაკომპლექტდა 3 ჯგუფი, რომლებიც სამ სხვა და სხვა საკითხს შეისწავლიან და სამოქმედო გეგმას შეიმუშავებენ.
    ორგანიზაციის წევრებმა პირველ ეტაპზე სამუშაოდ კონსენსუსის გზით შეარჩიეს შემდეგი თემები:
    • სკოლებში ჯანსაღ კვებაზე ხელმისაწვდომობა;
    • ბავშვთა მიმართ ძალადობა სკოლებში;
    • ჭარბი საშინაო დავალების გავლენა მოსწავლეთა მოტივაციაზე.

    მშობელთა ჯგუფებმა მუშაობა უკვე დაიწყეს. თითოეული ჯგუფი მიზნად ისახავს სასკოლო სივრცეში მოსწავლეთა კეთილდღეობის ზრდას. ახლო მომავალში არასამთავრობო ორგანიზაციის “მშობლები განათლებისთვის” წევრები სხვა არანაკლები მნიშვნელობის მქონე აქტუალურ პრობლემებს შეისწავლიან.

  • მშობლებისთვის ციფრული სკოლა ამოქმედდა

    არასამთავრობო ორგანიზაციამ „მშობლები განათლებისთვის“ მშობელთა ციფრული სკოლა შექმნა. ვებგვერდი www.mshobeltaskola.ge კონრად ადენაუერის ფონდის მხარდაჭერით შეიქმნა და მისი მიზანია, დაეხმაროს მშობლებს შვილის აღზრდა-განვითარებასთან დაკავშირებული ინფორმაციის და ცოდნის დეფიციტის შევსებაში.

    მშობელთა ციფრული სკოლა დაეხმარება ყველა დაინტერესებულ მშობელს ასაკობრივი თავისებურებების გათვალისწინებით შეიძინონ მხარდამჭერი და მზრუნველი მშობლის კომპეტენცია, შეძლონ თავდაჯერებულად, დამოუკიდებლად და რაც მთავარია, ბავშვის საუკეთესო ინტერესებიდან გამომდინარე წარმართონ შვილების აღზრდის პროცესი და დაეხმარონ მათ იყვნენ ბედნიერი და წარმატებული ადამიანები.

    ციფრული სკოლა პირველ ეტაპზე მოიცავს ვიდეო ბლოგებს, ვებინარებს, სტატიებსა და ანიმაციებს, სადაც მშობლების რეალური ცხოვრების ამსახველი სიტუაციების აღწერა-გაანალიზება ხდება. ამ დროისათვის ვებგვერდი უკვე დატვირთულია 20-მდე აქტუალური თემით, როგორიცაა, მოზარდობის სირთულეების გადაჭრა, მშობლის როლი ონლაინ სწავლების დროს, პანდემიით გამოწვეული სტრესის დაძლევის შესაძლებლობები, პერსონალური მონაცემებების დაცვის რეკომენდაციები და სხვა საკითხები. ციფრული ფორმატის შესაბამისად, ინფორმაცია გადმოცემულია მოკლედ, სხარტად, კრეატიული ინსტრუმენტებით.

    შემდგომ ეტაპებზე ციფრულ სკოლას დაემატება მშობელთა დისტანციური კურსები, ელექტრონული ჟურნალი, მშობელთა Online ქოუჩინგი და სხვა სერვისები. მანამდე კი, სექტემბრიდან, მშობელთა პირისპირ ტრენინგები განახლდება.

    ციფრული სკოლით სარგებლობა რეკომენდირებულია 0-დან 18 წლამდე ბავშვების მშობლებისთვის.

  • “მშობლები განათლებისთვის” მშობელთა დისტანციური სკოლის პროექტს იწყებს

    არასამთავრობო ორგანიზაცია „მშობლები განათლებისთვის“ მოსწავლეთა მშობლებისთვის დისტანციური ფორმატის საგანმანათლებლო პროექტს იწყებს. კონრად ადენაუერის ფონდის მხარდაჭერით ივნისის მიწურულს ინტერნეტსივრცეში ახალი ვებგვერდი გამოჩნდება, სადაც მშობლები შეძლებენ შვილთან და სკოლასთან დაკავშირებულ ნებისმიერ საკითხზე მიიღონ მაღალკვალიფიციური  სპეციალისტის რეკომენდაცია.

    კოვიდ 19-ის პანდემიის დაწყებამდე მშობელთა ასოციაცია მოწავლეთა მშობლებისთვის ტრენინგებს მთელი საქართველოს მასშტაბით მართავდა. ამის მიუხედავად, მშობლების ნაწილი ტრენინგებში სხვადასხვა მიზეზით ვერ მონაწილეობდა. ამ გამოწვევის პასუხად ასოციაციის მმართველ გუნდში დისტანციური მშობელთა სკოლის იდეა გაჩნდა. პანდემიამ კიდევ უფრო აუცილებელი გახადა მშობელთა დისტანციური დახმარების პროგრამების არსებობა.

    კონრად ადენაუერის ფონდის მხარდაჭერამ მშობელთა ასოციაციას არსებული ტრენინგ-მოდულების ციფრულ ფორმატში გადატანის შესაძლებლობა მისცა.  პროექტი „დისტანციური მშობელთა სკოლა“ ათასობით მშობლისთვის გახდის ხელმისაწვდომს იმ ცოდნას და ინფორმაციას, რაც ორწლიანი მუშაობის განმავლობაში მშობელთა ასოციაციაში დაგროვდა. პირისპირ ტრენინგებისგან განსხვავებით, მშობელთა დისტანციური განათლების ფორმატი მოკლე, სხარტი, კიდევ უფრო სახალისო იქნება. ინფორმაციის გადაცემის საშუალებად ვებგვერდზე გამოყენებული იქნება გრაფიკულ ანიმაციები და მცირემეტრაჟიანი ვიდეო ბლოგები. ტექნოლოგიების გამოყენებით მშობლები კონკრეტულ სასკოლო და საოჯახო სიტუაციებთან დაკავშირებით ფსიქოლოგების, სკოლის ადმინისტრატორების, განათლების სპეციალისტების და იურისტების მოსაზრებებს გაეცნობიან და რეკომენდაციებს მიიღებენ.

    მშობელთა დისტანციური სკოლის სერვისით სარგებლობას მშობლები ივნისის ბოლოდან შეძლებენ.

     

     

     

     

  • მშობლობა იზოლაციაში

     

    მეხუთე კვირაა სახლში ვართ!

    დედა, მამა და ორი შვილი. 11 წლის კესო და 5 წლის კატო.

    მსოფლიო პანდემიის პირობებში ცხოვრების გამოცდილება არავის გვაქვს. ადამიანები ყველა კონტინენტზე ბუნებრივად დავიბენით, შეგვეშინდა და ყველა ჩვენებურად ვცდილობთ თავის გატანას ამ უჩვეულო დროში.

    სახლებში იზოლაციის და კარჩაკეტილი ცხოვრების პირობებში ერთ-ერთი ყველაზე მოწყვლადი ჯგუფი ის მშობლები ვართ, ვისაც მცირეწლოვანი შვილი გვყავს. ობიექტურად რომ შევხედოთ, პანდემიით გამოწვეული შფოთი და პასუხისმგებლობა ზუსტად იმდენჯერ მეტი გვაქვს, რამდენ ბავშვსაც ვზრდით. ჯაფაც უფრო მეტი გვადგება, საკვები და სასუსნავიც უფრო დიდი რაოდენობით გვაქვს მოსამარაგებელ-მოსამზადებელი, ყურადღებაც უფრო ბევრი მიმართულებით გვაქვს მისაქცევი და რეკომენდირებული ჰიგიენის ნორმების დაცვაც კიდეც უფრო მეტ სირთულეს წარმოადგენს ჩვენთვის, რადგან მეტი დრო, ენერგია და დეფიციტური სადეზინფექციო მასალა გვჭირდება მიზნის მისაღწევად.

    ვაღიაროთ, რომ მშობლებისთვის კიდევ ერთი  მნიშვნელოვანი გამოწვევა ბავშვების სახლში გაჩერებაა. გაჩერება პირობითად, ამ სიტყვის მიღმა უფრო ბავშვების გართობას და დაინტერესებას მოვიაზრებ.

    არაერთი ფსიქოლოგი, პედაგოგი თუ სხვა პროფესიონალი გვესაუბრება შვილებთან ურთიერთობის აუცილებლობაზე, გვიზიარებს სახალისო აქტივობების ჩამონათვალს, რაც შეიძლება გამოვიყენოთ სახლის პირობებში და იმასაც აღწერენ, ესა თუ ის თამაში ბავშვებს რომელ უნარებს უვითარებს. შეუნარჩუნეთ რეჟიმი, ერთად შეადგინეთ შემდეგი დღის გეგმა, უყურეთ ფილმს, დახატეთ, გამოძერწეთ, სახლის პირობებში საბავშო წიგნები შექმენით, ერთად ივარჯიშეთ, ოთახში ქოხები ააშენეთ, უკაცრიელ ადგილებში სუფთა ჰაერზე ისეირნეთ, არ გამოავლინოთ შიშები, თავი შეიკავეთ ბავშვებთან პანიკის გამოხატვისგან ა.შ. რჩევების და რეკომენდაციების ჩამონათვალი უსასრულოა. სოციალური ქსელიც აჭრელებულია მშობლების გაზიარებული ფოტო და ვიდეო მასალებით, სადაც ბევრი მათგანი ცდილობს სხვებს გაუზიაროს შვილთან თუ შვილებთან ერთად შემოქმედებითი გართობის უნაკლო  შედეგი.

    ცხადია, აქტივობების ინსტრუქტაჟის და გამოცდილების გაზიარება კარგია, მაგრამ მე სულ იმ მშობლებზე მეფიქრება, რომლებც სხვადასხვა მიზეზების გამო არ არიან უპირატეს  მდგოამრეობაში და ეს არაფორმალური კამპანია ერთგვარ კომპლექსს უჩენს. ნუთუ რაიმეს ისე ვერ  ვაკეთებ? ნუთუ, ცუდი მშობელი ვარ? ნუთუ მე არ შემიძლია, ვაკეთო ის, რასაც სხვა მშობლები აკეთებენ? ალბათ, ჩემს შვილებს არ გაუამრთლათ, რადგან მე სხვაზე უარესი ვარ! ეს ფიქრები ათასობით მშობლის თავში ტრიალებს და კიდევ უფრო ურთულებს ისედაც გაღიზიანებულ ემოციურ ველს.

    სწორედ ამიტომ, მნიშვნელოვანი მგონია, იმის აღიარება, რომ დღეს ჩვენ ყველას გვიჭირს და ისე ვიგერიებთ ყელში მოწოლილ ემოციებს, როგორც გამოგვდის.

    რას ვაკეთებ მე?

    • ვაღიარებ, რომ ვარ უჩვეულო მდგომარეობაში. ვირუსმა ჩემგან დამოუკიდებლად ჩემი ცხოვრების სტილი თავდაყირა დააყენა და მე უძლური ვარ.
    • ვარ გულწრფელი ჩემს თავთან და შვილებთან. მართალია, მშობელი შვილის ქცევითი მოდელია და ჩვენი ემოციებით გავლენას ვახდენთ შვილების ემოციურ მდგომარეობაზე, მაგრამ რეალობა ასეთია, რომ სტრესში მყოფი ყოველთვის მშვიდი, თავდაჯერებული და გაწონასწორებული ვერ არის. ბავშვებს გულწრფელად ავუხსენი, რომ უჩვეულო მდგომარეობის გამო, შეიძლება ბევრი რამ შეიცვალოს და არ გაუკვირდეთ. დამჭირდება მათი დახმარება, როგორც ემოციურად, ისე საოჯახო საქმეებში.
    • არასოდეს ვტოვებ ბავშვების შეკითხვებს უპასუხოდ. რატომ ვართ სახლში, რა არის კორონა ვირუსი? დღეს რამდენი ახალი შემთხვევაა? ჩვენს ფანჯრებთან მდებარე კლინიკაში ხომ არ არიან ინფიცირებული ადამიანები? და ა.შ. თითოეულ ბავშვს იმდენი ინფორმაცია სჭირდება, რამდენ შეკითხვასაც გვისვამს, ამიტომ, არასოდეს ვუკეთებ მათ შეკითხვებს იგნორირებას.
    • არ ვთამაშობ რემბოს როლს. ვაღიარებ, რომ მეშინია; ერთხელ, ბავშვების თვალისგან მოშორებით, ვიტირე კიდეც. სრულიად უმიზეზოდ, თუმცა მოჭარბებული ემოციებისგან დაცლა ძალიან მჭირდებოდა. ამიტომ ჩემს თავს უფლება მივეცი თავი არ შეეკავებინა და ეტირა, იმიტომ რომ ეტირებოდა.
    • ფსიქოლოგების რეკომენდაციით, შვილებთან ერთად ვადგენ შემდეგი დღის გეგმას, რომელშიც ყველას ინტერესია დაცული. როგორც ბავშვის, ასევე მშობლების. დაგეგმვის პროცესი გვეხმარება, მეტი მნიშვნელობა შევძინოთ მომდევნო დღეს და ვიყოთ მეტად პროდუქტიულები. მათ შორის, დავგეგმოთ ისიც, თუ არაფრის კეთებას ვაპირებთ. გეგმას მაცივარზე ვაკრავთ და აუცილებლად მივყვებით. დღის ბოლოს გეგმას  ვაჯამებთ. ამ დროს ჩვენი ხასიათი უმჯობესდება. რადგან ვრწმუნდებით, რომ ეს დღე შედეგიანად გაგვიტარებია.
    • მე და ჩემი მეუღლე ბავშვებთან ვთამაშობთ ყოველდღიურად. ყოველი დღის გეგმა მოიცავს მშობლებისა და შვილების ერთად თამაშის კომპონენტს. ეს ზოგჯერ დიდხანს გრძელდება, მაგალითად რამდენიმე საათს, ზოგჯერ, მხოლოდ რამდენიმე წუთს. ვაღაირებ, რომ ყოველთვის თამაშის ხასიათზე არ ვარ და არც მცალია. ნებისმიერი ჩემი ქმედება, რომელსაც იძულებით ვაკეთებ, ბუმერანგივით უკან მიბრუნდება. არ მინდა დავემსგავსო იმ მშობლებს, რომლებიც შვილების გამო პირად ცხოვრებას სწირავენ და შემდეგ შვილებს დამოუკიდებლად ცხოვრების შესაძლებლობას არ აძლევენ. ამიტომ ორნი ვინაწილებთ ამ საქმეს.
    • მე და ჩემი მეუღლე თანაბრად ვინაწილებთ საოჯახო საქმეებს და ბავშვების აღზრდას. რეალობას თუ თვალს გავუსწორებთ დავინახავთ, რომ ერთი ადამიანის ძალებს აღემატება დღის განმავლობაში იზრუნოს შვილებზე, სახლის ჰიგიენაზე, სამოსის მოწესრიგებაზე, ოჯახის წევრების საუზმე-სადილ-ვახშმით უზრუნველყოფაზე,  სამსახურის საქმეზე და ბავშვებთან ერთად გართობა-დასვენებაზე. ამიტომ არ ვთამაშობ, იდეალური დედის როლს და არ ვაკეთებ, იმაზე მეტს, ვიდრე ჩემს თავზე შეიძლება ავიღო. თუ ჩვენი მონდომების მიუხედავად, რაიმე რჩება გაკეთებელი, დარჩეს.
    • ვაკეთებ იმას, რაც მსიამოვნებს. ჩემთვის თვითგადარჩენის საუკეთესო საშუალებაა, ვაკეთო ის რაც მეხალისება. აი, ახლა, თქვენ რომელ წერილსაც კითხულობთ, ჩემთვის ამის წერა ერთგვარი თერაპიაა. რაოდენ უსარგებლო საქმეც უნდა იყოს ეს, სჯობს ცოტა დრო მაინც დავუთმო საკუთარი სურვილების რეალიზებას. ეს იმის გარანტიაა, რომ ქმარი და შვილები ბედნიერ ცოლს და დედას დაინახავენ.
    • ბავშვებს ვაძლევ უფლებას, იმაზე დიდხანს იყვნენ ეკრანებთან, ვიდრე ადრე. ის, რომ ბავშვები ერთი შეხედვით ნაკლებად განიცდიან პანდემიით გამოწვეულ შიშს, შესაძლოა იმის დამსახურება იყოს, რომ ისინი გადართულნი არიან ანიმაციური ფილმების ყურებაზე და კომპიუტერულ თამაშებზე. ამის გარდა, tik tok, რომელიც მუდმივად მაღიზიანებდა, ახლა შემიყვარდა. სახალისო ცეკვა ბავშვისთვის ფიზიკური აქტივობის ერთ-ერთი შესაძლებლობაა. ეს არ ნიშნავს, რომ მთელი დღე ეკრანთან ჯდომა მართებულად მიმაჩნია, მაგრამ წარმოდგენაც არ მინდა, რა იქნებოდა, ეს საშუალება რომ არ გვქონდეს ახლა.
    • საღამოობით მეგობრებთან ონლაინ შეხვედრებს ვმართავ. ბავშვობის მეგობრები თუ ადამიანები, ვისაც ხშირად ვხვდებოდი, ან ისინი, ვისთან ერთადაც ვმუშაობ, დიდ სიამოვნებას გვანიჭებს ერთად ყოფნის იმიტაცია. ამიტომ ყოველ საღამოს არა, მაგრამ ხშირად ვიკმაყოფილებ ადამიანების მონატრებას ონლაინ შეხვედრებით.
    • ჩემს თავს შეზღუდვა დავუწესე ინფორმაციის განახლებაზე. დღის სიახლეებს ისეთი გზით მოვიპოვებ, რაზეც ბავშვებს წვდომა არ აქვთ. სახლში საიფორმაციო გამოშვებას არ ვუყურებთ. ბრიფინგებს და სხვა საჭირო ინფორმაციას ბეჭდური მედიით ვიღებ. ეს მეხმარება გავფილტრო საჭირო და ნაკლებადსაჭირო ინფორმაციის ზღვა და შევინარჩუნო ძალა, რომელიც ჩემი საყვარელი საქმეებისთვის მჭირდება.

     

    ფსიქოლოგები დამეთანხმებიან, რომ არ არსებობს უნივერსალური რეცეპტი, რომელიც კორონავირუსის გავრცელების პირობებში მშობლებს ცხოვრებას გაუადვილებს. თუმცა არსებობს სხვადასხვა ტექნიკები, რომლის გამოყენებაც მცირეწლოვანი ბავშვების ზრდასრულ ოჯახის წევრებს რთული დღეების გადატანაში დაგვეხმარება.

    რას აკეთებთ თქვენ?

    როგორ უმკლავდებით სახლში ყოფნის გამოწვევას მშობლები!

    დარჩით სახლში და გაგვიზიარეთ თქვენი ისტორია.

    გამოქვეყნებულ წერილს დაურთეთ ჰეშთეგი #მშობლობაიზოლაციაში

     

     

     

     

     

     

  • სკოლისა და მშობლების თანამშრომლობა- ქეთი ჩაჩხიანის ამერიკული გამოცდილება

    ავტორი ქეთი ჩაჩხიანი

    2018 წლის ზაფხულში არიზონას სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოქტორანტურაში დავიწყე სწავლა. პარალელურად, ჩემი მეათე და მეექვსეკლასელი შვილები არიზონას საჯარო სკოლების, ე.წ. high school-ის და middle school-ის, მოსწავლეები გახდნენ. მიუხედავად იმისა, რომ განათლების სპეციალისტი ვარ, ამ სკოლებში არსებული მშობლებთან თანამშრომლობის გამართული სისტემის გარეშე გამიჭირდებოდა სწრაფად და განსაკუთრებული ძალისხმევის გარეშე გავრკვეულიყავი ადგილობრივი სასკოლო სისტემის თავისებურებებში და, როგორც მშობელს, საჭირო მონაწილეობა მიმეღო ჩემი შვილების სწავლისა და განვითარების პროცესში. ამ ბლოგით მსურს ჩემი, როგორც ამერიკული სკოლის მოსწავლეების მშობლის, გამოცდილება გაგიზიაროთ.

    ბავშვების სკოლაში დარეგისტრირებისთანავე სკოლის წარმომადგენელმა მომაწოდა ფურცელი, რომელზეც ეწერა სასწავლო წლის დაწყებამდე დაგეგმილი საორიენტაციო შეხვედრის თარიღები, დრო და ადგილი. ჩვენი განრიგიდან გამომდინარე, შეგვეძლო თავად შეგვერჩია დრო და ნებისმიერ 2-საათიან მონაკვეთში მივსულიყავით საორიენტაციო შეხვედრაზე. ორივე სკოლაში აღმოვჩნდით დიდ სპორტულ დარბაზში, სადაც სხვადასხვა საინფორმაციო კუთხე იყო მოწყობილი. შესვლისთანავე მოგვესალმა სკოლის დირექტორი, მოგვაწოდა საინფორმაციო კუთხეების რუკა და თანმიმდევრობა. ჩვენც მივყევით შემოთავაზებულ თანმიმდევრობას: მივიღეთ პაკეტი სასწავლო წლისა და გაკვეთილების განრიგით, მასწავლებლების საკონტაქტო ინფორმაციით, მოსწავლეების ტრანსპორტირების განრიგით,  სასკოლო ფორმების აღწერილობით, კვების მენიუთი და ა.შ.;  ექთანთან გავიარეთ კონსულტაცია სავალდებულო აცრების შესახებ; ბავშებს გადაუღეს სურათი და გადასცეს სასკოლო ბარათები; შერჩეული საგნების შესაბამისად მივიღეთ სახელმძღვანელოები. მეექვსეკლასელს ასევე გადასცეს პერსონალური კომპიუტერი.  ასე რომ, სკოლის პირველი დღისთვის მზად ვიყავით.

    ზოგადი საორიენტაციო შეხვედრის შემდეგ მშობლებისთვის კიდევ ერთი შეხვედრა იყო დაგეგმილი. სასწავლო წლის პირველი კვირის ბოლოს  მიგვიწვიეს ე.წ. კურიკულუმის საღამოზე. წინასწარ შემუშვებული განრიგის მიხედვით შევხვდით თითოეულ მასწავლებელს, რომლებმაც მოგვაწოდეს დეტალური ინფორმაცია საგნის შინაარსის, მისაღწევი შედეგების, სახელმძღვანელოებისა და სხვადასხვა ლოჯისტიკური საკითხის შესახებ.

    წლის განმავლობაში კიდევ რამდენჯერმე მიგვიწვიეს სკოლაში. პირველ და მეორე სემესტრში ჩატარდა ე.წ. ღია კარის დღე. ამ დროს ნებისმიერ მშობელს შეუძლია მივიდეს სკოლაში და დაესწროს გაკვეთილების მიმდინარეობას. ცხადია, ეს შესაძლებლობა გამოვიყენე და ძალიან კმაყოფილი დავრჩი.  სასწავლო პროცესი სრულიად ბუნებრივ რეჟიმში მიმდინარეობდა და შეგვეძლო გვენახა არა მშობლებისთვის დადგმული საჩვენებლი გაკვეთილი, არამედ სასწავლო პროცესის ერთი რიგითი მონაკვეთი.

    ღია კარის დღე და კურიკულუმის საღამო არ ითვალისწინებს კონკრეტული მოსწავლეების მიღწევების შესახებ საუბარს. ამისთვის წელიწადში ორჯერ სკოლა მშობლებს იწვევს მოსწავლისა და მშობლის ინდივიდუალურ შეხვედრებზე თითოეული საგნის მასწავლებელთან. ეს შეხვედრები სამი დღის განმავლობაში, დღის მეორე ნახევარშია დაგეგმილი და მშობელი თავად ირჩევს მისთვის სასურველ დღეს. ამ შემთხვევაშიც დიდ სპორტულ დარბაზში შევედით, სადაც ყველა მასწავლებელს საკუთარი კუთხე ჰქონდა და რიგ-რიგობით ვეწვიეთ თითოეულ მათგანს. სასიამოვნოდ გაკვირვებული დავრჩი იმ ფაქტით,  რომ მასწავლებლებმა ძალიან სრულყოფილი ინფორმაცია მომაწოდეს ჩემი შვილის შესახებ: შეფასებები სხვადასხვა კომპონენტის მიხედვით, აკადემიური ინტერესები, განსაკუთრებული მიღწევები ან ძლიერი მხარეები, ისევე როგორც გასაუმჯობესებელი მხარეები. ყველა მასწავლებელს აინტერესებდა ჩემი აზრი და დამოკიდებულება სასწავლო პროცესთან დაკავშირებით – ხომ არ მქონდა, როგორც მშობელს, რაიმე რეკომენდაცია, შენიშვნა, წუხილი ან შეკითხვა ზოგადად სასწავლო პროცესის ან ჩემი შვილის სწავლის საკითხებთან დაკავშირებით.

    ცხადია, ზემოთ აღნიშნული ინდივიდუალური შეხვედრები მოსწავლეების მიღწევების შესახებ მშობელთა ინფორმირების მხოლოდ ერთ-ერთი მექანიზმია. ელექტრონული დღიურის დახმარებით საშუალება მაქვს დამატებითი ძალისხმევის გარეშე და სწრაფად გავეცნო მათ მიმდინარე შეფასებებს კომპონენტების მიხედვით. გარდა ამისა, დაახლოებით თვეში ერთხელ, მოსწავლეებს სახლში მოაქვთ მიმდინარე შეფასებების ამობეჭდილი ვერსია, რომელსაც მშობელმა ხელი უნდა მოაწეროს და დააბრუნოს სკოლაში. ასევე, წელიწადში რამდენჯერმე მივიღე ინფორმაცია შტატის და სასკოლო ოლქის ტესტირებებში ჩემი შვილის შეფასებების შესახებ. აღნიშნულ ტესტირებებს ბევრი კრიტიკოსი ჰყავს და ამ ბლოგში ამ საკითხს არ შევეხები. თუმცა, ჩემთვის, როგორც მშობლისთვის ინფორმატიული იყო გამეგო ჩემი შვილის მაჩვენებელი კითხვისა თუ მათემატიკის სხვადასხვა კომპონენტში. შეფასების ფურცელში ასევე წარმოდგენილია ინფორმაცია შტატის, ოლქის და სკოლის  მასშტაბით მოსწავლეების საშუალო მაჩვენებლის შესახებ. გარდა ქულის მაჩვენებლისა, მშობელი ასევე იღებს ინფორმაციას იმის შესახებ, თუ რომელ პერცენტილში არის მისი შვილი, ანუ შტატის და ოლქის მასშტაბით მოსწავლეების რამდენ პროცენტზე უკეთესი ან უარესი შედეგი აჩვენა. გარდა ამისა, საშტატო და საოლქო ტესტირებების შედეგების ფურცელში წარმოდგენილია, როგორც მიმდინარე, ასევე წინა წლის ან წლების შედეგები. ეს საშუალებას გვაძლევს ვნახოთ ჩვენი შვილების აკადემიური მიღწევების ტრაექტორია – რამდენად გააუმჯობესეს (ან გააუარესეს) კონკრეტულ უნარებში მიღწევები სემესტრიდან სემესტრამდე, ან წლიდან წლამდე.

    “Google Classroom”-ი, რომელსაც ყველა საგნის მასწავლებელი იყენებს, ასევე მეხმარება, წლის განმავლობაში გავეცნო როგორც კლასში, ასევე სახლში შესრულებულ, როგორც ინდივიდუალურ, ასევე ჯგუფურ დავალებებს. ყველაზე საინტერესო და ინფორმატიული ამ დავალებებზე მასწავლებლების მიერ მიწოდებული განმავითარებელი შეფასებებია. როგორც წესი, ეს კომუნიკაცია ორმხრივია, და ხშირად ვნახულობ მოსწავლე-მასწავლებლის ვრცელ მიმოწერას და მსჯელობას ამა თუ იმ საკითხის შესახებ. ელექტრონული დღიურისგან განსხვავებით, “Google Classroom”-ზე წვდომა მშობლის სტატუსით არ მაქვს. დაინტერესების შემთხვევაში, ბავშვებს ვთხოვ გამაცნონ თავიანთი საქმიანობა ამ პლატფორმაზე.

    განსაკუთრებით სასარგებლო აღმოჩნდა სკოლების მიერ მშობლებისთვის ადგილობრივ თემში და ქალაქში მოსწავლეებისთვის არსებული საინტერესო შესაძლებლობების შესახებ ინფორმაციის გაზიარება. რეგულარულად ვიღებ ინფორმაციას სპორტული და შემეცნებითი კლუბების, საზაფხულო ბანაკების, ისევე როგორც ქალაქში დაგეგმილი ერთჯერადი ღონისძიებების შესახებ.

    განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანია სკოლის რეგულარული საგანმანათლებლო შეხვედრები ბავშვის აღზრდის და მხარდაჭერის საკითხებთან დაკავშირებით. რესურსების ოპტიმიზაციის მიზნით ეს შეხვედრები ორგანიზებულია სასკოლო ოლქის მიერ და თვეში რამდენჯერმე სხვადასხვა სკოლაში ტარდება ოლქში შემავალი სკოლის ყველა მშობლისთვის. საკითხები საინტერესო და მრავალფეროვანია: სწავლის მიტივაციის ამაღლება, ინტერნეტ-სივრცეში მოსწავლეების ქცევის მართვა, ბულინგის პრევენცია, კითხვის უნარების განვითარება და სხვა. ასევე, მეშვიდე და მერვე კლასელი მოსწავლეებისთვის ოლქის წარმომადგენლები გეგმავენ უნივერსიტეტში სწავლის გაგრძელებისთვის მოსამზადებელ შეხვედრებს. ამერიკული სკოლები ამ თვალსაზრისით ძალიან სპეციფიურია და იმისთვის, რომ მოსწავლე უმაღლესში სწავლის გაგრძელებისთვის კონკურენტუნარიანი იყოს მეშვიდე-მერვეკლასიდანვე უნდა დაგეგმოს მისი სასწავლო პროგრამა, სწორად შეარჩიოს საგნები, დაგეგმოს სკოლისშემდგომი აქტივობები. ხშირად ამ შეხვედრებზე იწვევენ ადგილობრივი უნივერსიტეტებისა და კოლეჯების წარმომადგენლებსაც და მშობლებს საშუალება აქვთ მიღებისთვის საჭირო მოთხოვნების, დაფინანსებისა და პროგრამების შესახებ მათგან მიიღონ ინფორმაცია.

    აღსანიშნავია რომ სკოლის მიერ შემუშავებული და განხორციელებული მშობელთა ჩართულობის პროგრამა მაქსიმალურად არის მორგებული მის მშობელთა ჯგუფის სპეციფიკასა და საჭიროებებზე. მაგალითად, არიზონაში ახლანდელი მშობლების თაობის დიდი ნაწილი ესპანურენოვანია. შესაბამისად, სკოლები ცდილობენ ენობრივი ბარიერის ნეიტრალიზებას სხვადასხვა ინიციატივით. მაგალითად, მშობლებს აწვდიან ორენოვან მასალებს, აქვთ თარჯიმნების მომსახურება, მსურველებს სთავაზობენ ინგლისური ენის შემსწავლელ გაკვეთილებს უფასოდ. უფრო მეტიც, სკოლა საგანმანათლებლო მხარდაჭერასაც კი სცდება და იმ მშობლებს, რომლებიც ახალი ჩამოსულები არიან ამერიკაში, სთავაზობენ წლიური გადასახადების დოკუმენტაციის შევსებაში დახმარებას.

    მშობელთა სპეციფიკასა და პრეფერენციებს ითვალისწინებს სკოლა კომუნიკაციის ფორმების შერჩევის დროსაც. პირველივე დღეს, საორიენტაციო შეხვედრაზე შევავსე ფორმა, რომელშიც მივუთითე ჩემთვის ყველაზე მოსახერხებელი კომუნიკაციის ფორმა, ელ-ფოსტა. თუმცა ასევე მქონდა არჩევანი ინფორმაცია მიმეღო სატელეფონო ზარით, მესიჯით ან ფოსტითაც კი. შესაბამისად, სხვადასხვა ტიპის ინფორმაციას კვირაში რამდენჯერმე მასწავლებლებისგან, სკოლის ადმინისტრაციისგან თუ სასკოლო ოლქიდან ვიღებ იმეილით.

    აქტიურად თანამშრომლობს სკოლა მშობლებთან დისციპლინისა და დასწრების საკითხებთან დაკავშირებით. გაცდენების ან დაგვიანების შესახებ ინფორმაცია დაუყოვნებლივ აისახება ელექტრონულ ჟურნალში. გარდა ამისა, სატელეფონო შეტყობინებას იღებს მშობელი, რომლის შვილიც არ გამოცხადდება სკოლაში. თავის მხრივ, მშობელი ვალდებულია, გაცდენის შესახებ, ინფორმაცია, სასწავლო დღის დაწყებამდე მიაწოდოს სკოლას სპეციალური სატელეფონო შეტყობინებით.

    დასასრულს ერთი მნიშვნელოვანი ფრაზა მინდა გავიხსენო –  „რით შემიძლია დაგეხმაროთ?“ – რომელიც ასე ხშირად მესმის სკოლის წარმომადგენლებისგან. საორიენტაციო შეხვედრებისა თუ კურიკულუმის საღამოების დროს საკლასო ოთხებსა და განრიგში დაკარგულებს თხოვნაც კი არ გვჭირდება ხოლმე დახმარებისთვის.  მასწავლებლები, სკოლის დირექტორი და ადმინისტრაციის წარმომადგენლები ღიმილით თავად გვთავაზობენ დახმარებას. მათი დახმარება და ღიმილი სწრაფად დანიშნულების ადგილის პოვნისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია; თუმცა, კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ზოგადი კეთილგანწობილი გარემოს შექმნისთვის, სადაც მშობელი სასურველ სტუმრად მიიჩნევს თავს.

    ამდენად, სკოლისა და მშობლების თანამშრომლობის ინიციატორი და ყოველდღიური მხარდამჭერი არის სკოლა. სკოლებისა და სასკოლო ოლექების წარმომადგენლები მაქსიმალურად მრავალფეროვან სტრატეგიებს იყენებენ იმისთვის, რომ ჩართონ და დაეხმარონ მშობლებს თავიანთი შვილების მხარდაჭერის პროცესში. ეს აქტივობები ითვალისწინებს, როგორც მოსწავლეების სასწავლო პროცესის შესახებ რეგულარულ კომუნიკაციას, ასევე მშობელთა განათლებას, ინფორმირებას და სხვადასხვა მიმართულებით მხარდაჭერას. ასევე, როგორც აღვნიშნე, სკოლების მიერ შერჩეული სტრატეგიები და კონკრეტული პროგრამები მაქსიმალურად მორგებულია მათი მშობლების სპეციფიკურ მახასიათებლებზე, საჭიროებებსა და პრეფერენციებზე. რაც მთავარია, სკოლების მშობლებთან მუშაობის წარმატების მთავარი მიზეზი არა ამ თანამშრომლობის შესახებ იდეების განსაკუთრებული ინოვაციურობა და ორიგინალურობაა, არამედ ამ იდეების სისტემატურად, ერთგულად და  თანმიმდევრულად განხორციელება თითოეული მოსწავლის საუკეთესო ინტერესისთვის.

     

  • „მშობლები განათლებისთვის“ მოსწავლეთა მოტივაციაზე საშინაო დავალების გავლენას შეისწავლის

    არასამთავრობო ორგანიზაციაში „მშობლები განათლებისთვის“ მშობლების სამუშაო ჯგუფი შეიქმნა, რომელიც შეისწავლის საშინაო დავალების გავლენას მოსწავლეთა მოტივაციაზე. მშობელთა სამუშაო ჯგუფის მიზანია, ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში მოსწავლეთა საშინაო დავალებასთან მიმართებაში სამართლებრივ აქტებში ცვლილებების ინიცირება და მშობელთა ცნობიერების ამაღლება.

    ჯგუფის შექმნის საფუძველი გახდა მშობელთა მაღალი ინტერესი საშინაო დავალების მიმართ. მშობლების ერთი ნაწილი მიიჩნევს, რომ დიდი მოცულობის, ერთფეროვანი საშინაო დავალება ნეგატიურად მოქმედებს ბავშვის სწავლისადმი დამოკიდებულებაზე და იწვევს მოსწავლეთა დემოტივაციას. ისინი მიიჩნევენ, რომ საშინაო დავალების დოზა უნდა იყოს გონივრული და ბავშვის შესაძლებლობებს მორგებული.

    აღსანიშნავია, რომ საშინაო დავალების შინაარსის, ფორმის და მოცულობის ზოგადი სტანდარტი არ არსებობს, პედაგოგები თავად განსაზღვრავენ საშინაო დავალების შინაარსს, ფორმასა და მოცულობას; ან ეყრდნობიან განათლების ექსპერტების რეკომენდაციებს. იმის დასადგენად, თუ რა ვითარებაა სკოლებში, რამდენ საგანში აქვთ ბავშვებს ყოველდღიურად საშინაო დავალება შესასრულებელი, რამდენ დროს ხარჯავენ სხვადასხვა აკადემიური მოსწრების მოსწავლეები სახლში მიცემული დავალების შესრულებაზე, ვინ ეხმარება მათ დავალების შესრულებაში, როგორ პირობებში უწევთ მეცადინეობა, როგორი განწყობით ასრულებენ დაკისრებულ მოვალეობას და რჩებათ თუ არა თავისუფალი დრო, მშობელთა ასოციაციამ დაიწყო საკითხის ჩაღრმავებული შესწავლა, რისთვისაც გამოიყენებს კვლევის მექანიზმებს.

    კვლევა ტარდება ქვეყნის მასშტაბით 9 რეგიონში. თბილისში, სამეგრელოში, შიდა ქართლში, გურიაში, აჭარაში, იმერეთში, ქვემო ქართლში, სამცხესა და კახეთში. კვლევის პირველ ეტაპზე ანონიმურად გამოიკითხება 300 მოსწავლის მშობელი, მათ შორის, 100 დაწყებითი საფეხურიდან, 100 – საბაზო და 100 საშუალო საფეხურიდან. დაცულია გენდერული ბალანსი. გამოკითხული პირებიდან 50% მოსწავლე ბიჭის მშობელია, ხოლო ამდენივე – გოგონასი.

    „ჩვენი კვლევის მიზანია, შევისწავლოთ მშობლების დამოკიდებულება საშინაო დავალების მიმართ, რაც დაგვეხმარება დავგეგმოთ შემდეგი აქტივობები. შესაძლებელია, მშობელთა გამოკითხვის გაანალიზების შემდეგ მოხდეს კვლევის არეალის გაფართოება და ჩატარდეს მეორე ეტაპი, რომელიც ითვალისწინებს მოსწავლეთა, მასწავლებელთა და დარგის სპეციალისტთა ჩაღრმავებულ ინტერვიუებს. ამჟამად სამუშაო ჯგუფის ინტერესის საგანია მშობელთა აზრის, დამოკიდებულების და მონაწილეობის ხარისხის შესწავლა.“ – აცხადებენ ორგანიზაციაში „მშობლები განათლებისთვის“.

    კვლევა ტარდება ორგანიზაციის მუნიციპალური კოორდინატორების უშუალო მონაწილეობით და პარტნიორი სკოლის დირექტორების ხელშეწყობით. ორგანიზაციის გამგეობა მადლობას უხდის მათ ნაყოფიერი თანამშრომლობისთვის.

    კვლევის პირველადი შედეგების პრეზენტაცია აპრილის ბოლოს გაიმართება.

  • მოსწავლეთა მშობლების შესაძლებლობების განვითარების პროექტი განხორციელდა

    არასამთავრობო ორგანიზაციამ „მშობლები განათლებისთვის“ განათლების კოალიციის მხარდაჭერით და „გუდავაძე-პატარკაციშვილი ფონდის“ დაფინანსებით პროექტი „მშობელთა შესაძლებლობების განვითარება“ განახორციელა.

    პროექტის მიზანი იყო მოსწავლეთა მშობლების საგანმანათლებლო პროცესებში ჩართვისთვის ხელშემწყობი მექანიზმების განვითარება და ბავშვის ინტერესების ადვოკატირება ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებაში. პროექტი ორ კომპონენტს მოიცავდა: სასკოლო სივრცეში მშობლების მხარდაჭერას, შვილების ინტერესებისა და უფლებების გათვალისწინებით და მშობელთა ცნობიერების ამაღლებას ტრენინგებისა და მასტერკლასების საშუალებით.

    მოსწავლეთა მშობლების მხარდაჭერის ხელშემწყობის მიზნით ერთ-ერთ მექანიზმებად შემუშავდა სატელეფონო ცხელი ხაზი, სადაც მშობლებს შესაძლებლობა ჰქონდათ მიეღოთ ინფორმაცია კონკრეტულ სიტუაციაში როგორ ეთანამშრომლათ სკოლასთან, რა ეფექტიანი მექანიზმები გამოეყენებინათ, რათა სკოლას მიიეღო ბავშვზე ორიენტირებული გადაწყვეტილება.

    სატელეფონო საკონსულტაციო ხაზის ამოქმედების პირველივე თვეებში მოსწავლეთა მშობლები აქტიურად დაინტერესდნენ სასკოლო გამოწვევებიდან გამოსავლის ძიებით, ისარგებლეს კვალიფიციური სპეციალისტების რჩევებით და მიიღეს მათთვის საჭირო ინფორმაცია, კერძოდ, კონკრეტულ სიტუაციაში რისი უფლება-მოვალეობა ჰქონდათ და როგორ დაემყარებინათ სწორი კომუნიკაცია შვილის მასწავლებელთან თუ სკოლის დირექტორთან.

    პროექტის ფარგლებში შემუშავებული სატელეფონო ცხელი ხაზი -219 60 80- აგრძელებს ფუნქციონირებას.

    არასამთავრობო ორგანიზაციის „მშობლები განათლებისთვის“ დამფუძნებლები მიიჩნევენ, რომ მეტი მომზადებული მშობელი სკოლებსა და მშობლებს შორის სწორი კომუნიკაციის წინაპირობაა, რაც თავის მხრივ პოზიტიურად აისახება ბავშვების მიმართ სკოლისადმი დამოკიდებულებაზე, სკოლაში ქცევაზე და აკადემიურ მოსწრებაზე.
    სატელეფონო-საკონსულტაციო ცენტრის ანგარიში – „რა აწუხებთ მოსწავლეთა მშობლებს სკოლაში?!“ – იხილეთ თანდართული ფაილის სახით.

  • „მშობლები განათლებისთვის“ საჯარო სკოლებში პერსონალური მონაცემების მართვის საკითხებს შეისწავლის.

    არასამთავრობო ორგანიზაცია „მშობლები განათლებისთვის“ „ღია საზოგადოების ფონდის“ დაფინანსებით სკოლებში პერსონალური მონაცემების მართვის სისტემის შესწავლას იწყებს.
    „სკოლებში პერსონალური მონაცემების დაცვის პილოტირების” პროექტის მიზანია, საჯარო ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულებებში პერსონალური მონაცემების მართვისა და დაცვის სისტემის/მოდელის შექმნის ხელშეწყობა, რომელიც თავდაპირველად 3 სამიზნე სკოლაში დაინერგება. პროექტის დასრულების შემდგომ მიღებული გამოცდილების გადატანა სხვა საჯარო და კერძო სკოლებშიც იქნება შესაძლებელი.
    სკოლების შერჩევა ურბანული კრიტერიუმით მოხდა. რაც საშუალებას იძლევა მეტნაკლები ალბათობით გამოიკვეთოს 3 ტიპის დასახლებაში (დედაქალაქი, მუნიციპალური ცენტრი, სოფელი) არსებული სკოლებისთვის დამახასიათებელი პრობლემები და აქტუალური საკითხები. შერჩეულ სკოლებში პრაქტიკისა და სისტემის გაუმჯობესებით, მართვის მოდელის შექმნით შესაძლებელი იქნება ამ მოდელის სხვა დაწესებულებებში დანერგვა-ადაპტაცია, რაც ხელს შეუწყობს განათლების სისტემაში პირველ რიგში ბავშვთა და ახალგაზრდების პერსონალურ მონაცემთა დაცვას.

    პროექტის ფარგლებში დაგეგმილია:
     ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალურ მონაცემთა მართვისა და დაცვის რეგულაციური გარემოს კვლევა;
     სამიზნე ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალურ მონაცემთა მართვისა და დაცვის პრაქტიკის კვლევა;
     სამიზნე სკოლების პერსონალის, მოსწავლეებისა და მათი მშობლების ტრენინგები ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალური მონაცემების დაცვის საკითხებზე.
     ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლებში პერსონალური მონაცემების მართვის სახელმძღვანელოს მომზადება;

    პროექტი 10 თვის განმავლობაში გაგრძელდება. მიღებული შედეგები და რეკომენდაციები მიეწოდება განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს, ასევე, პერსონალურ მონაცემთა დაცვის ინსპექტორის აპარატს და სხვა დაინტერესებულ პირებს.

  • ასოციაცია “მშობლები განათლებისთვის” ორგანიზაციის მუნიციპალური კოორდინატორების ქსელს ქმნის

    ასოციაცია „მშობლები განათლებისთვის“ ქვეყნის მასშტაბით მშობელთა ქმედითი ქსელის შექმნას იწყებს. უახლოესი ერთი თვის განმავლობაში შეირჩევა ორგანიზაციის მუნიციპალური კოორდინატორები, რომელთა საშუალებით ორგანიზაცია რეგიონებთან კავშირს გაამყარებს.

    პირველ ეტაპზე მუნიციპალური კოოდინატორები შეირჩევიან ხაშურში, თელავში, გორში, ახალციხეში, ბათუმში, ლანჩხუთში, ზუგდიდში, ქუთაისსა და თბილისში ორგანიზაციის მიერ ჩატარებული ტრენინგების მონაწილეთა შორის. მომავალი წლიდან კი კოორდინატორთა ქსელი სხვა მუნიციპალიტეტებსაც მოიცავს.

    კოორდინატორი მოვალეობის შესრულება მოხალისეობრივი საქმიანობაა, რომლის მიზანიც მუნიციპალიტეტის სკოლებსა და საბავშვო ბაღებში მოსწავლეთა და აღსაზრდელთა მდგომარეობის გაუმჯობესების ხელშეწყობაა.

    ორგანიზაცია უფლებამოსილია წარადგინოს და გაასაჯაროვოს მუნიციპალური კოორდინატორების ვინაობა; სწრაფი რეაგირება მოახდინოს და ხელი შეუწყოს მუნიცილურ კოორდინატორს საქმიანობის განხორციელებაში; მიაწოდოს მას საჭირო მასალები და უზრუნველყოს მისი გადამზადება.

    მუნიციპალური კოორდინატორობის მსურველს ორგანიზაცია შესაძლებლობას მისცემს და დაეხმარება:

    • გაიაროს ტრენინგები და აიმაღლოს ცნობიერება სკოლასთან კომუნიკაციის, მშობელთა უფლებების, მშობელთა შესაძლებლობების და ბულინგთან გამკლავების შესახებ;
    • ორგანიზაციის სახელით, მუნიციპლიტეტის სკოლებში სხვა მშობლებთან ერთად დაგეგმოს და განახორციელოს მოსწავლეთა კეთილდღეობისთვის გამიზნული პროექტები;
    • ორგანიზაციასთან თანამშრომლობით დაეხმაროს მშობლებს, რომელთა შვილებსაც სკოლებში პრობლემები შეექმნებათ;
    • აქტიური მონაწილეობა მიიღოს ორგანიზაციის მიერ მის სამუშაო არეალში დაგეგმილ პროექტებში;
    • გახდეს ორგანიზაციის ნამდვილი წევრი.

    მუნიციპალური კოორდინატორი ვალდებულია:

    • დაიცვას ასოციაციის ეთიკის კოდექსი;
    • არ დაგეგმოს და არ განახორციელოს აქტივობა ორგანიზაციის გამგეობასთან შეუთანხმებლად;
    • აქტიური სატელეფონო და წერილობითი კომუნიკაცია იქონიოს ორგანიზაციის გამგეობასთან;
    • იყოს ორგანიზაციის მხარდამჭერი ან ნამდვილი წევრი.

    კოორდინატორობის მსურველებმა ორგანიზაციის ელექტრონულ ფოსტაზე georgianp4e@gmail.com ან ამავე ვებგვერდზე მითითებულ განყოფილების – “მოგვწერეთ” საშუალებით უნდა გამოგზავნონ სამოტივაციო წერილი, რომელშიც განმარტავენ რატომ სურთ აღნიშნული მოხალისეობრივი საქმიანობა და რას გააკეთებენ რეგიონებში ორგანიზაციის საქმიანობის გასაუმჯობესებლად.

    აღებული ვალდებულებების დარღვევის შემთხვევაში ორგანიზაცია უფლებას იტოვებს გაათავისუფლოს პირი კოორდინატორის მოვალეობის შესრულებისგან.

    პროექტი, რომლის ფარგლებშიც მუნიციპალური კოორდინატორების შერჩევის პროცესი მიმდინარეობს, დაფინანსებულია კოალიცია “განათლება ყველასათვის – საქართველოს” მიერ.

  • იმისათვის, რომ ომი მოვიგოთ…

    ჩემი უფროსი მეგობარი, რომელიც განათლების ტრენერი და სკოლის ყოფილი დირექტორია, ხშირად ამბობს ხოლმე: „ომს დედები და მასწავლებლები იგებენ“. რომელ ომსო – შეიძლება იკითხოს ვინმემ, მაგრამ ომი ომია, ცივილიზაციებს შორის იქნება, მეზობელ სახელმწიფოებს შორის თუ პიროვნების შიგნით. ამ ომის  შედეგი იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად ძლიერი, გამბედავი, უნარიანი და განათლებულია მეომარი, ამ მეომარს კი წვრთნა უნდა და ამას ოჯახი და სკოლა ერთად უნდა აკეთებდეს.

    რაც არ უნდა ბანალურად ჟღერდეს, ჩვენნაირ, არც მთლად დანგრეულ, მაგრამ არც მთლად აშენებულ ქვეყნებში ცხოვრება მართლაც ომივითაა. ეს ყველაფერი ომს თუ არა, სახლის გენერალურ დალაგებას მაინც ჰგავს: ყველა სფერო, მიმართულება, კურსი, ისევე, როგორც კუთხე-კუნჭული და ღიობი ძირისძირობამდე უნდა გაწმინდო და დაასუფთავო. ტრადიციები, სტერეოტიპები თუ ღირებულებები ზოგჯერ საოჯახო ნივთებივით უნდა დაალაგო და გადაახალისო. თუ ძალიან ძველი და უსარგებლოა, შეიძლება შეელიო და სანაგვეშიც კი გადაუძახო, ან არ გადაუძახო და სადმე საკუჭნაოში შეინახო, მუყაოს ყუთში მოთავსებული. ასეთ „დალაგებებს“ კი ზოგჯერ ნამდვილი თაობათა ბრძოლა მოსდევს: ძველები შენიშვნებს გვაძლევენ, გვამუნათებენ მემორიალური ნივთების და ტრადიციების ახალი, თანამედროვე ტექნიკით თუ ფასეულობებით ჩანაცვლების გამო. ზოგს დღესაც საბეჭდი მანქანა მოსწონს, ზოგიც კი ისეთ კომპიუტერზე ოცნებობს, გაჟღერებულს რომ ტექსტად აქცევს. კაცია და გუნება.

    თაობებს შორის ამ მარადიული გახლეჩილობის მიუხედავად, ჩვენ ვალდებულები ვართ, რომ ჩვენი შვილები ძველი წესრიგის ყურმოჭრილ მონებად კი არა, სამომავლო რუბიკონების გადასალახად მოვამზადოთ.  არამარტო ბრძოლის, არამედ საკუთარი შეხედულებების, აზრის, ღირებულებათა სისტემის ჩამოყალიბების უნარი და პასუხისმგებლობა გამოვუმუშაოთ, თუმცა ამ საქმეს რომ მოგების ჯერ არაფერი სცხია, ცხადია.

    ამ კრიტიკულ პერიოდში, რომელიც 25 წელზე მეტია გრძელდება, დედები და მასწავლებლები შინაომებში  უფრო არიან ჩართულნი, ვიდრე საერთო მოწინააღმდეგესთან – გაუნათლებლობასთან ბრძოლაში. ერთი მხარე თუ მეორეს არაკომპეტენტურობასა და გულგრილობაში ადანაშაულებს, მეორე პირველს უპასუხისმგებლობაში, უყურადღებობასა და შვილების აღუზრდელობაში სდებს ბრალს. სინამდვილეში სიმართლეც და ცდომილებაც ორივე მხარესაა.

    მასწავლებლები, თუ ცალკეულ შემთხვევებს არ ჩავთვლით, დემოტივირებული, სიღარიბის ზღვარზე მყოფი პროფესიული ერთობა, რომლებიც საზოგადოებას ყველაზე მეტად დაუფასებლობას საყვედურობენ. დაფასება მათი საყვარელი სიტყვაა და ყველაფერ იმას გამოხატავს, რაც ასე აკლიათ სახელმწიფოსგან, დირექტორებისგან, მშობლებისგან და მოსწავლეებისგან.

    იმის გამო, რომ ეს პროფესია განსაკუთრებით პოპულარული არასოდეს ყოფილა, არც თაობათა ცვლით გამოირჩევა და კონკურენციაც თითქმის არ არსებობს. აქედან გამომდინარე, სახელმწიფოს არაერთი ექსპერიმენტის მიუხედავად (ისიც საკითხავია, რამდენად ვარგისის), ის საკმარისად ვერ განვითარდა და ვეღარც ხარისხიან პროდუქტს ქმნის. პროფესიის უძრაობამ ღირებულებათა კრიზისიც გამოიწვია. თანამედროვე სტანდარტები, მიდგომები და მეთოდები პედაგოგიკაში თუ ზოგადად, ბავშვებთან მიმართებაში ცოტამ თუ დანერგა. დღეს სკოლაში სწავლობენ მშობლებისგანაც რადიკალურად განსხვავებული, ტექნოლოგიური პროგრესის ეპოქაში დაბადებული, მკვეთრად გამოხატული ინდივიდუალიზმისა და მრავალფეროვანი ინტერესების მქონე მოსწავლეები და მათ უმრავლეს შემთხვევაში ასწავლიან ძველი ყაიდის მასწავლებლები, რომლებისთვისაც ძნელია საკუთარი მოსწავლეების ინტერესის გამოწვევა და ზოგადი განათლების ეროვნული მიზნების მიღწევა. მათი აზრით თავისუფალი, ნაკლებად მორჩილი ბავშვები იმიტომ არიან „ასეთები“, რომ ისინი „მშობლებმა ვერ გაზარდეს“.

    ზემოთხსენებული ლეგიონის პარალელურად, გვყავს პროფესიონალ მასწავლებელთა ერთი პატარა კოჰორტა,  რომლებიც გულს და სულს დებენ თავიან საქმიანობაში, თუმცა ვაღიაროთ, რომ არც ისინი დაგვიფასებია ჯეროვნად. საზოგადოება ნაკლებად ფიქრობს იმაზე, თუ რის სანაცვლოდ ითხოვს ამ ერთეულებისგან ალტრუიზმს და გმირობას.

    სხვა გამოწვევების წინაშე დგანან მშობლები, რომლებიც შვილების სასკოლო ცხოვრებაში არ ან ვერ ერთვებიან:

    • მათ არ სცალიათ, რადგან მასწავლებლების მსგავსად ისინიც ბევრს მუშაობენ და ხშირად ძალიან ცოტას უხდიან. მათ ხელმძღვანელებს კი სულაც არ ანაღვლებთ სკოლაში მშობელთა ჩართულობის საჭიროება;
    • მათთვის არავის უსწავლებია და არც მოუთხოვია, რომ ბავშვის განათლებაში მასწავლებლის ტოლფასი როლი უნდა ჰქონდეთ;
    • მიუხედავად იმისა, რომ მასწავლებლები მშობლებს პასიურობას საყვედურობენ, არც მათი აქტიურობა და სკოლის საქმეებში ცხვირის ჩაყოფა ხიბლავთ;
    • არ აქვთ საკმარისი უნარები იმისათვის, რომ უკეთესად შეასრულონ სკოლის მოსწავლის მშობლის ფუნქცია, ხოლო საჭირო ინფორმაციას, რომელიც სკოლისგან უნდა მიიღონ, ხშირად ვერ მოიპოვებენ;
    • სახელმწიფო არ მუშაობს მშობელთა ჩართულობის გაზრდაზე.

    ქართულ რეალობაში, სკოლასთან მიმართებაში ძირითადად რამდენიმე ტიპის მშობელს ვხვდებით: შვილის სასკოლო ცხოვრებით ნაკლებად დაინტერესებული, სკოლისადმი სკეპტიკურად განწყობილი, სკოლისადმი კრიტიკულად განწყობილი და სკოლისადმი ლოიალურად განწყობილი. სინამდვილეში, იმ ომს, რომლის მოგებასაც ვაპირებთ, სჭირდება ერთი მხრივ აქტიური, სკოლის საკითხებით დაინტერესებული, ინფორმირებული, ბავშვის საუკეთესო ინტერესების გათვალისწინებით თანამშრომლობაზე ორიენტირებული მშობელი, ხოლო მეორე მხრივ – კომპეტენტური, სწორი ღირებულებების მქონე, მოტივირებული და სიახლეებისადმი ტოლერანტულად განწყობილი მასწავლებელი, რომელიც ასევე მზადაა მშობელთა ჩართულობის ხელშეწყობისათვის. მხოლოდ ასე შეიძლება მომავალ თაობას მივცეთ ხალისი სწავლისთვის, საკუთარი მაგალითით გამოვუმუშაოთ პასუხისმგებლობა და ვასწავლოთ ყველაზე მთავარი, რომ საერთო მიზნები ყველაზე კრიტიკულ სიტუაციაშიც კი სოლიდარობით, თანამშრომლობით და ურთიერთპატივისცემით მიიღწევა.

    თაია მახარაშვილი